5/30/2013

സുഹൃത്ബന്ധങ്ങള്‍....!!

ഒരു  അവിധി കാലത്ത്  വീട്ടില്‍  ഏത്തിയപ്പോളാണ്  പപ്പാ  പറഞ്ഞത്  .
എടാ..!  വീട്  ഒന്ന്  പെയിന്റ്  അടിക്കണം ..
ശെരി.. നമുക്ക്   സുകുമാരന്‍  സാറിനെ  വിളിക്കാം..
സുകുമാരന്‍  സര്‍ . എന്നെ  അഞ്ചാം  ക്ലാസില്‍  ടൂഷ്യന്‍  പഠിപ്പിച്ച ആളാണ് .  അന്ന്  മുതല്‍  ഞാന്‍  അദ്ധേഹത്തെ  പേരിന്റെ  കൂടെ  " സര്‍ ' എന്ന്  ചേര്‍ത്ത്  വിളിക്കാറുണ്ട്..
പഴയ  ഒരു  പ്രിഡിഗ്രി  ക്കാരന്‍ . സാമ്പത്തീക   ബുദ്ധി മുട്ട് കാരണം  പഠിക്കാന്‍  നിവൃത്തി  ഇല്ലാത്   ജോലി  തേടി  അലഞ്ഞു.  ഒടുവില്‍  നാട്ടില്‍  പെയിന്റിംഗ്  മായി  നടക്കാന്‍  വിധിക്കപെട്ട  മനുഷ്യന്‍.
പേരിന്റെ  കൂടെ  സര്‍  എന്ന്  വിളിക്കുമ്പോ ആ മനുഷ്യന്റെ  കണ്ണുകളില്‍  നിറയുന്ന  പ്രകാശം ഞാന്‍ പലപ്പോഴും  കണ്ടിട്ടുണ്ട്..  ഒന്നും  നേടാത്  പോയവന്‍  എന്തൊക്കെയോ  നേടി  എന്ന്  തോന്നുന്നത്  ഈ  വിളിയിലാണോ ..?
പിറ്റേ  ദിവസം  സുകുമാരന്‍ സാറും  കൂടെ  നാലു പേരും  എന്റെ  വീട്ടില്‍  ഏത്തി .
ഗള്‍ഫ്‌ കാരന്റെ ജാഡയോട്  പുത്തന്‍  മണം മാറാത്ത  ലുങ്കിയും  ഉടുത്തു ,വര്‍ഷങ്ങളായി പാന്റും  സോക്സും  ഇട്ടു  സൂര്യപ്രകാശം ഏല്‍ക്കാത്തത് കാരണം  വെളുത് വിളറിയ  കാലും  പൊക്കി  അരമതിലില്‍  വെച്ച്  ഇരിക്കുകയായിരുന്ന എന്നെ  അതില്‍  ഒരു മുഖം എവെടെയോ കണ്ടു  മറന്നത് പോലെ ..
സ്മൃതിയുടെ  പരപ്പില്‍  ആ  മുഖം  എനിക്ക്  ഓര്‍മ്മ വന്നു   എന്റെ  കൂടെ  അഞ്ചാം  ക്ലാസ് മുതല്‍  പത്ത് വരെ പഠിച്ച  " സുരേന്ദ്രന്‍  " സ്കൂള്‍  വിട്ടതിനുശേഷം  ഞങ്ങള്‍  തമ്മില്‍  കണ്ടിരുനില്ല . സ്കൂള്‍  വിദ്യാഭ്യാസം  കഴിഞ്ഞു  എവെടെയോ  പഠിക്കാന്‍  പോയി  എന്നാണ്  ഞാന്‍  ധരിച്ചിരുന്നത് പക്ഷെ  ഒരു തരത്തിലും  ബന്ധപെട്ടിരുനില്ല .
പത്തു  പന്ത്രെണ്ട്  കൊല്ലത്  വിടവ്  ഉണ്ടായിരുന്നു  ഞങ്ങള്‍  തമ്മിലുള്ള കൂടികാഴ്ചയ്ക്ക് .എന്റെയും  സുരേന്ദ്രന്‍  രൂപം മാറി, പുതിയ  സുരേന്ദ്രനെ സ്വീകരിക്കാന്‍  ഞാനും  എന്നെ സ്വീകരിക്കാന്‍ അയാളും മനസ്സ്  കുറച്ചു ബുദ്ധിമുട്ടി.
ക്ലാസ്സില്‍  ഏറ്റവും  നന്നായി  പഠിച്ചിരുന്ന  കുട്ടിയായിരുന്നു  അയാള്‍ . മിക്കവാറും   പരീക്ഷകള്‍ക്ക്  അയാള്‍  ആയിരുന്നു ഒന്നാമന്‍ . മനോഹരമായിരിന്നു  അയാളുടെ  കയ്യക്ഷരങ്ങള്‍ .ഒളിച്ചും  പാത്തും അയാളുടെ  ബുക്കിലെ  കണക്കുകളുടെ ഉത്തരം ഞാന്‍  എന്റെ  ബുക്കില്‍  പകര്‍ത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഒരിക്കല്‍  അയാള്‍  എനിക്ക് ഏതിരെ പരാതി  കൊടുക്കുകയും  ചെയ്തു..കണക്കു  സാറിന്റെ  ചൂരല്‍ കഷായത്തോടൊപ്പം . ഒരു  ഉപദേശവും  എനിക്ക്  കിട്ടി .
കണക്കില്‍  ഉത്തരം  കിട്ടേണ്ടത്  ചിന്തിച്ചി ട്ടാണെന്നും .മറ്റുള്ളവരുടെ  പകര്‍ത്തി  ഏഴുതിയിട്ടല്ല.
ഞങ്ങള്‍  സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍  . എനിക്ക്  ഒന്ന് രണ്ടു  ഫോണ്‍കോള്‍ വന്നു. തിരക്കാണെങ്കില്‍ പൊയ്ക്കോ. അയാള്‍  പറഞ്ഞു. തിരക്കില്ലന്നു നടിക്കാന്‍  ഞാന്‍ ശ്രേമിച്ചു. പക്ഷെ , മനസ്സു  അപ്പോഴും  സ്വീകരിക്കാന്‍  മടിച്ചുനിന്നു. ചിരിക്കുന്നുണ്ട്  ,സംസാരിക്കുന്നുണ്ട് .പക്ഷെ  ആ  പഴയ  ആളല്ല  മുന്പിലിരിക്കുന്നത്‌ എന്നൊരു  തോന്നല്‍ .അയാള്‍ക്കും  എന്തോ  സംഭവിക്കുന്നുണ്ട്  എന്നൊരു തോന്നല്‍. എങ്കില്‍  ഞാന്‍  എന്റെ  പണി  യെടുക്കെട്ടു  എന്ന്  പറഞ്ഞു  അയാള്‍  ഭിത്തിയില്‍  ഉരക്കാന്‍ തുടങ്ങി.. പണി തുടരുന്നതിന്  ഇടയ്ക്ക്  ഞങ്ങള്‍  കണ്ടു  മുട്ടി  എന്തൊക്കെയോ  സംസാരിച്ചു .
ഇടയ്ക്കു വിളിക്കാം എന്നു പറഞ്ഞ് പരസ്​പരം മൊബൈല്‍ നമ്പര്‍ കൈമാറിയെങ്കിലും ഞങ്ങള്‍ പിന്നെ വിളിച്ചതേയില്ല. ആ കൂടിക്കാഴ്ചപോലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല എന്നു വിശ്വസിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണ് ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍. അയാളും ഒരു പക്ഷേ, അങ്ങനെ ശ്രമിക്കുകയാവാം.

സുരേന്ദ്രന്‍  ഒറ്റപ്പെട്ട സംഭവമല്ല. പഴയ  കൂട്ടുകാരെ കാണുമ്പോള്‍ പലപ്പോഴും ഇതു സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. പഴയ കാലവും പുതിയ കാലവും കൂട്ടിക്കെട്ടാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ ദയനീയമായി പരാജയപ്പെടാറുണ്ട്. എത്രയും വേഗം രക്ഷപ്പെട്ടാല്‍ മതി എന്ന തോന്നലാണ് പലപ്പോഴും രണ്ടുപേര്‍ക്കും ഉണ്ടാവാറുള്ളത്.
ചിലപ്പോളൊക്കെ   ചിന്തകള്‍   എന്തിനു  നാട്ടില്‍  പോകണം  എന്നാണ്. നാട്ടില്‍  പോയിട്ട്  എന്ത്  കാര്യം , കൂട്ടുകാര്  ആരുമില്ല  . ഞാന്‍  ഇന്നടത്തെ  ,ഇന്നാരുടെ  മകന്‍  എന്ന്  പറഞ്ഞു  കൊടുക്കേണ്ട  ഗതികേടാണ്  പലപ്പോഴും.
സുഹൃദ്ബന്ധങ്ങള്‍  സോഷ്യല്‍ നെറ്റ് വര്‍ക്ക്‌  സൈറ്റുകളിലാണ്  സൌകര്യം .  എന്നാണ് എന്റെ പക്ഷം. എത്ര അകലെയുള്ളവരുമായും ബന്ധം സ്ഥാപിക്കാം. അകലെയും അടുത്തും ഉള്ളവരെ നമുക്കു വേണ്ടത്ര അകലത്തു നിര്‍ത്താം. വേണ്ട എന്നു തോന്നിയാല്‍ സൈന്‍ ഔട്ട് ചെയ്യാം. എത്ര സൗകര്യം!

 

No comments:

Post a Comment